قناری فارس

پیامی از دوست عزیز اقای تاجیک

اقا رضا و حسین — Sun, 24 Oct 2010 10:10:01 GMT

salam

ba tashakor az HP zibatoon,

man sam hastam dar alman zendegi mikonamo dar inja be soorate tafrihi ghanari parwaresh midam, nejade ghanariye feriye shomale Holand va chand nejade dige..

mikhastam jahate etelaetoon begam ghanariye feriye shomale holand daraye sineye saf nist , zamani in halat rokh mide ke ghanari bish az had chagh shode bashe , in nejade ghanari ham daraye sinei feri hast ke az do tarafe sine dar jahate dakhel ,ke dar wasate sine be ham miresan...

matalebetoon jaleb bood

movafagh bashid

اولین روزهای حضور در خانه طوطی خاکستری

اقا رضا و حسین — Sat, 09 Oct 2010 09:24:34 GMT

اغلب اوقات در روزهای اول ، صاحبان جدید پرنده ها قدری عصبی شده یا اینکه ممکن

است اندکی بترسند . آن ها فقط طوطی را در رویاهای خود دیده اند و نمی خواهند

کاری انجام دهد که تصوراتشان را مخدوش کند.در هر حال،انجام آموزش ها با حساسیت

و توجه زیاد و قدری صبر و حوصله ، باعث خواهد شد که هم طوطی و هم صاحب پرنده

از زندگی در کنار یکدیگر لذت ببرند . اولین روزها و هفته ها در خانه جدید ، فرصت

مناسبی است تا رفتار های مناسب را در پرنده تقویت نموده و احساس امنیت را در

نهاد پرنده بنیان نهاد که این خود ، پایه ای برای اعتماد به نفس طوطی به شمار

می رود . محیطی که به خوبی طراحی شده باشد و در آن ارتباط متقابل مداوم با

طوطی و تقویت رفتار های مناسب به بهترین نحو صورت می گیرد ، طوطی خاکستری

را قادر می سازد که شخصیت خود را رشد داده و اجازه می دهد که پرنده روابط

گوناگونی را با اعضای جدید گروه برقرار سازد . خاکستری جوان زمانیکه می فهمد

صاحب جدیدش قابل پیش بینی و قابل اعتماد است ،احساس امنیت بیشتری می کند.

تمرین قدم برداشتن و استفاده از علائم و نشانه ها می تواند قابلیت پیش بینی را در

محیط افزایش دهد . ارتباطاتی که بر روی دست صورت می گیرد ، مانند بازی با حوله

که در مطالب قبلی وبلاگ توضیح داده شد که باعث افزایش اعتماد به نفس طوطی

می شود ، می تواند احساس ایمنی را هر چه بیشتر در پرنده تقویت کند . دوستان

همانطور که قبلا نیز اشاره شد نکته بسیار اساسی در نگهداری طوطی صبر و حوصله

صاحب طوطی می باشد پس اگر صبر و حوصله کافی را برای نگه داشتن آن در خود

نمی بینید بهتر است که از نگهداری آن صرف نظر کنید .

نکاتی اساسی برای نگهداری از طوطی خاکستری

اقا رضا و حسین — Mon, 20 Sep 2010 08:50:55 GMT

در هنگام خرید کاسکو باید به نکات زیر توجه داشت :

1- توجه به شاداب و سرحال بودن پرنده.
2- توجه به وضیعیت پرهای پرنده که صاف و مرتب باشد.
3- توجه به سوراخ بینی پرنده.
4- توجه به فضله پرنده که باید سبز و روسن باشد و چنانچه فضله کاسکو زرد و آبکی باشد امکان عقونت و سرما خوردگی وجود دارد که در این صورت باید به دکتر دامپزشک متخصص مراجعه نمود.

شرایط حمل و نقل کاسکو وحشی :

دور قفس پرنده را که خریداری کرده اید حتما با روزنامه یا کاور بپوشانید تا حین حمل و نقل کاسکو دچار آسیب و استرس نشود.

رام کردن کاسکو :

1- بعد از بردن کاسکو به خانه پرنده را در محلی که احساس امنیت داشته باشد قرار دهید به طور مثال قفس آن را در جای بلند قرار دهید که ارتفاع آن حد اقل 70 سانتی متر از سطح زمین و پشت آن دیوار باشد .
2- به مدت یک هفته فقط جهت دادن آب و غذا و تمیز کردن سینی کف قفس به آن نزدیک شوید تا حس اطمینیان کاسکو به شما بیشتر شود. یاد آور میشود با لباسهای تیره به پرنده نزدیک نشوید زیرا باعث ترس و ایجاد استرس میشود.

برای رام کردن پرنده به نکات زیر توجه نمایید :

1- پس از 10 روز فقط ظرف غذای کاسکو را از ساعت 8 صبح الی 2 بعد از ظهر برداشته و تخمه را دانه به دانه با انگشتانتان از لا به لای قفس به کاسکو بدهید . چنانچه پرنده از گرفتن تخمه خود داری نمود ظرف غذای آن را سر جای خودش گذاشته و این کار را فردای همان روز در همان ساعت مجددا انجام دهید و این کار را چندین روز تکرار نمایید ( 10 تا 15 روز ) تا کاسکو به شما اطمینان کرده و غذا را از دست شما دریافت کند.

برای تعلیم صحبت کردن پرنده به نکات زیر توجه نمایید :

1- بعد از رام کردن پرنده شب او را در اتاق خلوت گذاشته و یک عدد لامپ شب خوابی قرمز روشن کرده و سه طرف قفس را با پارچه سفید پوشانده به طوری که پرنده فقط از رو به رو بتواند شما را ببیند و از فاصله 1 متری با آن صحبت کنید.
2- هفته اول 5 کلمه ساده را انتخاب نمایید و شبی نبم ساعت این 5 کلمه را با صدایی رسا برای کاسکو تکرار کنید. هفته دوم 3 کلمه به 5 کلمه قبلی اضافه کنید. و هر هفته 3 کلمه به کلمات قبلی اضافه کنید و به مدت نیم ساعت هرشب با پرنده تمرین کنید و لا اقل تعداد کلمات را به 20 کلمه برسانید.
3- بهتر است هنگام تمرین پرنده شما را ببیند و در مواقعی که فرصت تمرین کردن با پرنده را نداشته باشید میتوانید صدای خود را به روی نوار کاست و یا سی دی ضبط کرده و در همان ساعات برای کاسکو پخش نمایید.

شرایط تغذیه کاسکو :

1- استفاده از تخمه آفتابگردان خام – ذرت تازه – پسته شامی با پوست 1روز در میان 3 عدد .
2- میوه جات : سیب – انار – پرتقال – ازگیل جنگلی
3- مکمل های غذایی : استخوان ران مرغ پخته شده و شسته شده جهت تامین کلسیم هفته ای 1 الی 2 بار.
4- سالاد حبوبات : نخود و لوبیا چشم بلبلی به صورت پخته شده
5- سالاد سبزیجات : ساقه کرفس – کلم بروکلی – هویچ

ممنوعات غذایی برای کاسکو :

غذاهایی که نباید به پرنده داده شود شامل : دانه سیب – نمک و غذاهای شور – کافئین – قند، شیرینی و شکلات – روغن و یا غذاهای چرب.

شرایط حمام کردن کاسکو :

1- ابتدا جای غذا و آب پرنده را برداشته و کاسکو را در جای گرم قرار دهید و آب ولرم رو به خنک را داخل آبپاش ریخته و به آرامی از ناحیه پنجه پا ، ساق و سینه پرنده اسپری کنید. و پس از آن با باد گرم سشوار از فاصله 40 سانتی پرنده را خشک کنید. این کار را هفته ای 1 بار به مدت 1 ماه انجام دهید.
2- بعد از 1 ماه میتوانید پرنده را داخل حمام برده و با دوش دستی و آب ولرم پرنده را حمام کنید . مراقب باشید آب داخل گوش پرنده نرود .

جای مناسب برای قفس نگهداری از کاسکو :

1- هنگام خوابیدن پرنده یک ملحفه سفید روی پرنده انداخته و از کلمه شب به خیر استفاده کنید. و صبح هنگام برداشتن ملحفه از صبح بخیر استفاده کنید.
2- قفس پرنده را در معرض باد کولر و هوای سرد قرار ندهید زیرا باعث سرما خوردگی پرنده می شود.
3- قفس پرنده را در آشپز خانه قرار ندهید .
4- مناسبترین مکان برای پرنده در محیط حال و یا پذیرایی منزل میباشد به دلیل اینکه در رفت و آمد ها با اهالی خانه آشنا شود.

الوورا

اقا رضا و حسین — Sat, 18 Sep 2010 22:07:07 GMT

صبر زرد گیاهی است چند ساله که فاقد ساقه است ولی برگهای آن دراز می باشد و تـــــا ارتفاع ۸۰ تا ۱۰۰ سانتیمتر رشد می کند و از طریق پاجوش تکثیر می شود. برگ‌های آن نیزه‌ای کلفت و گوشتی با لبه‌های دندانه‌دار است و رنگ آن سبز تا خاکستری می باشد. گل‌های آن بر روی سنبله‌ای می‌روند که گاه تا ۹۰ سانتیمتر درازا دارد. هر کدام از گل‌های آن آویخته است و دارای جام لوله‌ای ۲-۳ سانتیمتری می‌باشد برگها گوشتی ضخیم و به رنگ سبز می باشند کــــــه در صورت پاره کردن ، شیرابه سبز رنگ و شفافی مانند ژله از آنها خارج می شود که مصرف طبی دارد. گلهای این گیاه به رنگ زرد است که در انتهای ساقه هایی که از وسط برگهای خارج می شود ، می روید. ایـن گیاه دارای طبیعتی گرم و خشک بوده قوت و اثرش در بدن حدود 13 سال میباشد . صبر زرد از خانواده گلهای زنبق بوده ولی از لحاظ شباهت ظاهری به کاکتوس ها نزدیک تر بوده بیش از 240 گونه مختلف آلوورا وجود دارد که به طور عمده در مناطق خشک آفریقا ، آسیا ، اروپا و آمریکا رشد می نماید .

در بین بیش از 240 گونه آلوورا، چهار نمونه آلوورا تشخیص داده شده است که دارای ارزش غذایی می باشند ، که در راس آنها ALOE BARBADENSIS MILLER قرار گرفته است. امروزه این نوع آلوورا با ترکیباتی که در خود دارد در بیشترین محصولات تجاری مورد استفاده قرار می گیرد. ژل آلوورا شامل بیش از 75 مواد مقوی از لحاظ غذایی و 200 ترکیبات فعال 20 ماده معدنی ، 18 آمینو اسید و 12 ویتامین می باشد. در محصولات آلوورا که از کیفیت عالی برخوردار می باشد فقط از ژل مغذی داخلی استفاده می شود که بی نهایت مطبوع می باشد و بخش بیرونی برگ مورد استفاده قرار نمی گیرد .

استفاده از این گیاه براى مصارف طبى به ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد مى رسد. در آن زمان پزشکان مصرى از این گیاه در ترمیم زخم ها، بواسیر و ریزش مو استفاده مى کردند. نوشته هایى که از پزشکان یونانى چون «الکساندر» در دست است، نشان از استفاده آنها از این گیاه براى ترمیم و بهبودى زخم مى دهد. در سال هفتاد و چهارم بعد از میلاد، پزشکان یونانى، این گیاه را به عنوان درمان استاندارد در ترمیم زخم، جلوگیرى از ریزش مو و درمان بواسیر، معرفى کردند. این گیاه تا امروز مورد توجه بوده است و برخى مصارف درمانى آن در تحقیقات بالینى ثابت شده است. پزشکان مصرى این گیاه را گیاه جاودانگى مى نامیدند.
گیاه صبر زرد که در قرن ۱۶ میلادى توسط عرب ها، از اسپانیا به آسیا آورده شد، گیاهى چند ساله با برگ هاى گوشتى، که گل آن به صورت سنبله، به رنگ زرد و نارنجى است این گیاه در ایران نمى روید اما به صورت کاشته شده موجود است و چون به روش هاى مختلفى آن را تهیه مى کنند، نمونه هاى آن از نظر ظاهرى و صفات دیگر با هم متفاوتند و رنگ آنها از قرمز تا قهوه اى و یا شفاف مایل به سبز است. در آمریکا از این گیاه در تهیه مواد آرایشى، لوسیون ها، شامپوها و براى شکل دادن موها و رشد مو استفاده مى کنند. قسمت مورد استفاده گیاه، شیره برگ هاى آن است. در سال ۱۹۳۵، استفاده بالینى از این گیاه براى درمان التهاب هاى پوستى (درماتیت) ناشى از اشعه x ثابت شد. در آن سال «نشریه رونتولوژى [رادیولوژى] آمریکا»، استفاده از این گیاه را براى این منظور توصیه کرد.

به صورت سنتى، از پماد و شیره این گیاه براى درمان زخم ها، اگزما، بواسیر و حتى نابینایى استفاده مى کردند. اما امروزه در تحقیقات بالینى مستمرى که بر روى این گیاه انجام شده است، تنها بعضى از اثرات آن ثابت شده است. در کاهش درد سوختگى و ترمیم ناحیه سوختگى (البته سوختگى هاى درجه دو و سه مانند آفتاب زدگى و یا ناشى از اشعه) موثر است. مصرف خوراکى آن به عنوان مسهل کاربرد دارد. ژل این گیاه به دلیل داشتن آب فراوان و روغن موجود در خود، از خشک شدن پوست پیشگیرى مى کند، در نتیجه در ترمیم ناحیه سوختگى موثر است. همچنین به علت وجود درصد بالاى قند در ژل آن، چون باعث بالا رفتن خاصیت اسمزى مى شود از رشد باکترى ها جلوگیرى مى کند.
برخى از تحقیقات حاکى از آن است که ماده «آنتروکینون» موجود در شیره گیاه، خواص ضدویروس، ضدباکترى و فعالیت ضد سرطانى دارد. ژل آن به صورت کرم ضدآفتاب، لوسیون و کرم آرایشى در آمریکا موجود است. اما برخى تحقیقات، از غیرموثر بودن آن در درمان حساسیت هاى پوستى و درمان سوختگى خبر مى دهند. در استفاده از این گیاه براى درمان و ترمیم سوختگى مقالات ضد و نقیضى وجود دارد. اما آنچه مسلم است در زخم هاى عمیق و عمودى و سوختگى هاى شدید نباید مصرف شود. در استفاده موضعى در آفتاب زدگى هاى سطحى و سوختگى هاى خفیف منعى وجود ندارد اما اکثر محققان پیشنهاد مى کنند، قبل از مصرف، مقدارى از کرم گیاه در جاى دیگرى از بدن مثلاً بر روى بازو استفاده شود تا در صورت عدم پاسخ حساسیتى، مورد مصرف قرار گیرد. چند مورد حساسیت پوستى به دنبال مصرف این گیاه، گزارش شده است. این گیاه در درمان بیمارى پسوریازیس (داءالصدف) به صورت عصاره در کرم در طى تحقیقات بسیارى، ثابت شده است. مصرف این گیاه به عنوان مسهل در بیمارانى که تحت درمان با داروهاى قلبى و کورتن هستند باید با احتیاط بسیار صورت گیرد.این گیاه در کودکان، زنان شیرده باردار و افراد مبتلا به بواسیر، نباید به صورت خوراکى مصرف شود. استفاده از این گیاه در انسداد روده، بیمارى هاى التهابى روده و بیمارى هاى کبد و کلیه، ممنوع است. از شیره برگ گیاه نیز براى بهبود زخم هاى سطحى و اگزما استفاده مى شود. در مصرف گیاهان دارویى، حتماً با پزشک خود مشورت کنید.

بونسای

اقا رضا و حسین — Sat, 18 Sep 2010 13:52:09 GMT

یکی از هنرهای خیلی زیبایی ژاپنی پرورش درختان به صورت "بونسای" است. بعضی از این گیاهان واقعا" زیبا بوده و ارزش زیادی هم دارند. این هنر برای هزاران سال در چین رواج داشته و پس از ارتباط فرهنگی بین چین و ژاپن، به ژاپن منتقل شده .

بونسای از دو کلمه ژاپنی "بون=سینی" و "سای= کاشتن" تشکیل شده و در اصل به معنی کاشت درختان توی سینی (ظروف کشیده و کم عمق) است. در این هنر سعی میشود درختان را به صورت فرم پاکوتاه به اشکال گوناگون دربیارند. شکل بونسای خیلی مهم و مفهوم آن را می رساند.

بعضی از هنرمندان این هنر، بونساهای خیلی کوچک که حتی گاهی اوقات کوچکتر از کف دست هستند را پرورش می دهند که به اسم "مینی بونسای" شناخته میشود.

بونسای حاصل تلفیق هنر با علم باغبانی است. یک هنرمند خلاق با حس زیبا شناسی و مهارت ، با خلق یک بونسای در گلدان ظریف می کوشد تا درختی کهن بر فراز یک کوه و یا درختی کهنسال و با وقار روییده بر دشتی را تصویر کند. پس بونسای هم یک سرگرمی در زمینه ی باغبانی زینتی است و هم باعث نزدیکی و شناخت انسان از شگفتی های طبیعت می شود.
برای پرورش یک بونسای دانستن علوم باغبانی، نوردهی، تغذیه، نیاز آبی و همچنین هرس شاخه، برگ و ریشه لازم است. در واقع با استفاده از روشهای خاص رشد گیاه را کم می کنند به طوری که به سلامت آن لطمه ای وارد نشود و هرس ریشه و برگ در فصل رشد باعث کاهش رشد شود . همچنین برای شکل دادن به گیاه با مرور زمان شکل دلخواه را به گیاه انتقال میدهند. تناسب درست بین اجزاء گیاه و همچنین تامین نیاز گیاه به پرورش یک بونسای سالم و زیبا کمک فراوانی میکند.

برای تهیه یک بونسای می توان دو مرحله ی اصلی را در نظر گرفت:

تغییر شکل درختی طبیعی که از نواحی کوهستانی یا دشت آورده ایم به درختچه های کوتاه
تربیت بونسای که منظور تکامل بخشیدن به شکل ظاهری است.

مرحله ی اول:

نهال مورد انتخاب باید در عین کامل بودن باید کوچک ، کوتاه ، دارای ریشه های قوی و طول عمر دراز باشد . باید در نظر داشت که تفاوت اساسی یک بونسای و یک درخت در یک باغ کوچکی و بزرگی آنهاست وگرنه بونسای از نظر شکل ظاهری فرق دیگری با درخت طبیعی ندارد.
قبل از شروع بهار گیاهی با شرایط ذکر شده انتخاب و آن را طوری از خاک بیرون می آوریم که مقداری از ریشه های فرعی وصل به ریشه ی عمودی(اصلی) گیاه باشد و گیاه را همراه خاک اطراف ریشه با ملایمت بیرون آورده تا خاک اطراف ریشه نریزد. گیاه را در ظرف مورد نظر می کاریم. بعد از 20 روز جوانه های کوچکی خواهد داشت . هنگامی که جوانه های تازه به ارتفاعی نزدیک 5/2 میلی متر رسید آن را فشار می دهیم یا کلا قطع می کنیم. حدود 2 الی 3 هفته بعد یک یا سه جوانه تازه در کنار جوانه ی قطع شده شروع به رشد می کنند. این بار جوانه های تازه هرگز خیلی بلند نخواهند شد. پس فاصله ی بین شاخه کوتاه شده و برگ هایی رشد می کنند که از حد طبیعی کوچک تر است.
با نزدیکی فصل پاییز باید احتیاط های لازم را انجام داد که گیاه خشک نشود ، یخ نزند و مرتب در معرض دید خورشید قرار گیرد. درخت را در ماه فروردین بعدی باید دوباره به همان طریق اولی نشا کرد. دفعات نشاندن گیاه در ظرف دیگر بستگی به نوع درخت و سن آن دارد.

قرار دادن گیاه در ظرف دیگر دو فایده دارد:
درون ظرف پر از ریشه شده است و جای خالی برای رشد ریشه های تازه نیست . در هر انتقال حذف مقداری از ریشه ها و رویش ریشه های جدید باعث خواهد شد که مواد به مقدار لازم ( نه بیش از حد ) جذب کند و رشد نموده و از اندازه هایی که مورد نظر ماست بزرگتر نشود.
شاخ و برگ های زیادی را قطع می کنیم و این عمل موجب تعادل بین مواد جذب شده به وسیله ی ریشه ی گیاه و مقدار هوایی که توسط شاخ و برگ پس داده( فتوسنتز ) می شود ، می گردد.

2 الی 3 هفته طول می کشد که گیاه در محل جدید ریشه های محکمی بگیرد. هنگامی که ریشه ها محکم شد ، جوانه ها شروع به رشد می کنند. بعد از دو ماه که درخت به ظرفش منتقل شد تمام برگ های آن در مرکز ساقه باید با قیچی قطع گردد. باقیمانده ی برگ های ساقه به زودی پژمرده شده و می افتند این حالت برگ ریزان مصنوعی پاییزی است. دو یا سه هفته بعد شاخه ها و برگ های جدید از جوانه های تازه بیرون خواهند آمد. این شاخه و برگ ها کوچک می شوند و نتیجتا به بونسای شکل باشکوهی می دهند.

مرحله ی دوم ، تربیت بونسای:

به سه طریق می توان عمل کرد: 1- هرس کردن شاخه و برگ ها که قبلا به آن اشاره شد. 2- سیم بستن 3- آویزان کردن شاخه

سیم بستن: برای این که شکل دلخواه خود را به درخت بدهیم از سیم مسی استفاده می کنیم به این ترتیب که شاخه یا تنه را با دست و انگشتان به حالتی که مورد نظر است نگه می داریم. سیم را در جهت عقربه های ساعت به دور آن می پیچیم . شاخه های کوچک را برای 2 تا 3 ماه و شاخه های بزرگتر را برای 3 الی 4 ماه می توان سیم بست.

آویزان کردن شاخه : به سادگی یک طناب یا نخ را به شاخه ی مورد نظر متصل و انتهای آن رابه جایی متصل می کنیم تا شاخه خمیدگی مورد نظر را پیدا کند.

شرایط خاک: تمیز باشد ، کود طبیعی نداشته باشد ، قابلیت نگهداری رطوبت را داشته باشد و پوک باشد.

محل نگهداری : در تمام سال آفتابی باشد ، در معرض هوا بوده ولی از بادهای شدید در امان باشد ، تمیز و دور از گرد و غبار باشد.

قناری لیزارد

اقا رضا و حسین — Sun, 12 Sep 2010 07:38:13 GMT

این نژاد از نظر شکل ظاهری مشابه با قناری های رنگی معمولی است ولی وجه تمایز آن رنگ آمیزی پر و بالش است که مانند فلس های روی هم خوابیده میباشد . در واقع به علت تیره بودن وسط پرها و روشن بودن حاشیه هریک از آنها مانند فلس به نظر میرسند . منشا اولیه بوجود آمدن این قناری به درستی معلوم نیست ولی تصور میشود که برای اولین بار در کشور انگلیس پرورش یافته و از سال 1945 انجمن پرورش دهندگان این نژاد در آن کشور تاسیس شده است . این نژاد مستعد ابتلا به عارضه اسهال میباشد و از اینرو باید در مصرف سبزیجات و میوه های تازه حد اعتدال را در نظر گرفت و جهت جلوگیری از کمبودهای احتمالی از مولتی ویتامین استفاده کرد . قناری لیزارد به قناری سوسماری نیز معروف است . این نژاد قدیمی بوده و در بین سایر انواع قناری برجسته و شاخص میباشد . این پرنده را به خاطر فرم و یا بخاطر رنگ پرورش نمی دهند و لذا نمی توان آنرا در طبقه بندیهای موجود جایی مشخص داد و بهمین جهت است که در کشورهای مختلف آنرا در طبقه بندیهای جداگانه قرار میدهند . دو رنگ بندی برای این نژاد وجود دارد که بعضی آنها را زرد وسفید و برخی طلایی نقرای مینامند . ناحیه کمرنگ بالای سر را که باعث زبیایی و چشمگیری پرنده میشود بنام کلاه مینامند . زیباترین قناری سوسماری را نوع سیاه رنگ آن تشکیل میدهد . پرهای پرواز و دم واطراف نوک و پاها بایستی برنگ سیاه باشد .معمولترین رنگها در این قناری رنگ قهوه ای روشن است ولی پرورش دهنده ها سعی دارند رنگ قرمز را از طریق امتزاج با قناریهای قرمز رنگ به این پرنده منتقل کنند .پرهای قناری لیزارد اصولا از پرهای های پرنده های رنگین قوی تر میباشد و همین مسیله باعث میشود که این پرنده پر پرتر وهمچنین قویتر بنظر آید .قناری های آبی سوسماری در حقیقت دارای رنگ اصلی سفید هستند که رنگ خاکی متمایل به آبی در آنها بصورت بارز دیده میشود . آنها را باید ا قناری هایی که رنگهای دیگری دارند جفت گیری نمود زیرا مچاور نمودن رنگ سفید با سفید باعث اتلاف 25 درصد از جوجه های مورد نظر میگردد معمولا این حادثه متوجه جنین داخل تخم میشود . غذاهای مقوی نظیر آنچه به انواع درشت تر قناری داده میشود برای قناری لیزارد نافع است . سیاه دانه را نباید از برنامه غذایی آنها حذف نمود و حتی بهتر است آنرا بصورت خالص در جا دانی دیگری در اختیار قناری گذاشت . برخی از این قناری ها گهگاه آواز میخوانند . این پرنده اصولا قدری دیرتر از دیگران قدرت باروری پیدا میکنند و لذا نباید آنها را تا قبل از ده ماهگی جفت گیری نمود .

عکس های جدید از قناری جیبر

اقا رضا و حسین — Mon, 06 Sep 2010 12:31:52 GMT

عکس های بسیار زیبا از قناری

اقا رضا و حسین — Mon, 06 Sep 2010 12:15:18 GMT

مرغ مینا2

اقا رضا و حسین — Fri, 03 Sep 2010 16:39:20 GMT

سلام بر شما.امروز می خواهم برای مرغ مینا بنویسم.مرغ مینا به نظر من بعد از کاسکو از نظر هوش بهترینه.حتی شاه طوطی و امثاله هم هوشی مثل مرغ مینا ندارند. این پرنده اغلب از هند و پاکستان وافغانستان وارد ایران میشه اما هندی از هوش بهتری برخورداره

مرغ مینا بر خلاف کاسکو که وابستگی خاصی به صاحبش دارد آنچنان به صاحبش وابسته نیست ولی این نکته را هم باید بگم که پرنده ی حساسی است و رفتار صاحبش را در مورد خودش درک میکنه.

در مورد هوش این پرنده همین بس که اگه شما چیزی هم به اون یاد ندید مرغ مینا فقط با شنیدن صدای دیگر پرندگان می تونه اون صدا ها را تقلید کنه و پرندگان دیگر را به شک بندازه.
برای همین ابتدا باید بهتون بگم که اگه مشغله ی زیاد دارید و می خواهید از این پرنده نگهداری کنید قید این کار را بزنید،چون کاسکو و مرغ مینا هوش فوق العاده ای دارند و باید در دوران اولیه(4-6ماه) زندگی خوب به اونا رسیدگی کرد تا بشه از هوششون به نحو احسن استفاده کرد.

در کل باید توی حداکثر اون شش ماه اول زندگی خوب با اون کار کرد.تا می تونید اونا در دست بگیرید و نوازش کنید و به اون غذا بدید و توی همین حین با اون صحبت کنید.حرف زدن با مرغ مینا باید با تکررفراوان همراه باشه.

کلمات هم باید با یک تون مشخص و یک لهجه تکرار بشند.روی این نکته تاکید میکنم که بهترین موقع برای آموزش صحبت کردن به مرغ مینا و امثاله وقتیه که آنها گرسنه اند و شما بهشون غذا می دید.اگه اونا را شرطی کنید و با ادا کردن هر کلمه به اونا پاداش بدید راندمان بهتری می گیرید.

مرغ مینای نر با استعداد تر نسبت به ماده است و راه شناسایی اونا هم خیلی سادست و اون اینه که مرغ مینای نر سق سیاهی داره(سقف دهانش سیاه است).

مرغ مینا یک همه چیز خواره ولی دانه های مخلوط پلت(پارس) هم برای آنها مخصوصاً در هنگام جوجه بودنشان به کار میره که اشکال عمده اش اینه که باعث میشه تا فضله ی مرغ مینا با بوی بدی همراه بشه.

عکس هایی زیبا از مرغ مینا

اقا رضا و حسین — Fri, 03 Sep 2010 13:28:46 GMT