الوورا

صبر زرد گیاهی است چند ساله که فاقد ساقه است ولی برگهای آن دراز میباشد و تـــــا ارتفاع ۸۰ تا ۱۰۰ سانتیمتر رشد می کند و از طریق پاجوش تکثیر می شود. برگ‌های آن نیزه‌ای کلفت و گوشتی با لبه‌های دندانه‌دار است و رنگ آن سبز تا خاکستری می باشد. گل‌های آن بر روی سنبله‌ای می‌روند که گاه تا ۹۰ سانتیمتر درازا دارد. هر کدام از گل‌های آن آویخته است و دارای جام لوله‌ای ۲-۳ سانتیمتری می‌باشدبرگها گوشتی ضخیم و به رنگ سبز میباشند کــــــه در صورت پاره کردن ، شیرابه سبز رنگ و شفافی مانند ژله از آنها خارج میشود که مصرف طبی دارد. گلهای این گیاه به رنگ زرد است که در انتهای ساقه هایی که از وسط برگهای خارج میشود ، میروید. ایـن گیاه دارای طبیعتی گرم و خشک بوده قوت و اثرش در بدن حدود 13 سال میباشد . صبر زرد از خانواده گلهای زنبق بوده ولی از لحاظ شباهت ظاهری به کاکتوس ها نزدیک تر بوده بیش از 240 گونه مختلف آلوورا وجود دارد که به طور عمده در مناطق خشک آفریقا ، آسیا ، اروپا و آمریکا رشد می نماید .

                                     Aloe Vera

در بین بیش از 240 گونه آلوورا، چهار نمونه آلوورا تشخیص داده شده است که دارای ارزش غذایی می باشند ، که در راس آنها ALOE BARBADENSIS MILLER قرار گرفته است. امروزه این نوع آلوورا با ترکیباتی که در خود دارد در بیشترین محصولات تجاری مورد استفاده قرار می گیرد. ژل آلوورا شامل بیش از 75 مواد مقوی از لحاظ غذایی و 200 ترکیبات فعال 20 ماده معدنی ، 18 آمینو اسید و 12 ویتامین می باشد. در محصولات آلوورا که از کیفیت عالی برخوردار می باشد فقط از ژل مغذی داخلی استفاده می شود که بی نهایت مطبوع می باشد و بخش بیرونی برگ مورد استفاده قرار نمی گیرد .

استفاده از این گیاه براى مصارف طبى به ۱۵۰۰ سال پیش از میلاد مى رسد. در آن زمان پزشکان مصرى از این گیاه در ترمیم زخم ها، بواسیر و ریزش مو استفاده مى کردند. نوشته هایى که از پزشکان یونانى چون «الکساندر» در دست است، نشان از استفاده آنها از این گیاه براى ترمیم و بهبودى زخم مى دهد. در سال هفتاد و چهارم بعد از میلاد، پزشکان یونانى، این گیاه را به عنوان درمان استاندارد در ترمیم زخم، جلوگیرى از ریزش مو و درمان بواسیر، معرفى کردند. این گیاه تا امروز مورد توجه بوده است و برخى مصارف درمانى آن در تحقیقات بالینى ثابت شده است. پزشکان مصرى این گیاه را گیاه جاودانگى مى نامیدند.
گیاه صبر زرد که در قرن ۱۶ میلادى توسط عرب ها، از اسپانیا به آسیا آورده شد، گیاهى چند ساله با برگ هاى گوشتى، که گل آن به صورت سنبله، به رنگ زرد و نارنجى است این گیاه در ایران نمى روید اما به صورت کاشته شده موجود است و چون به روش هاى مختلفى آن را تهیه مى کنند، نمونه هاى آن از نظر ظاهرى و صفات دیگر با هم متفاوتند و رنگ آنها از قرمز تا قهوه اى و یا شفاف مایل به سبز است. در آمریکا از این گیاه در تهیه مواد آرایشى، لوسیون ها، شامپوها و براى شکل دادن موها و رشد مو استفاده مى کنند. قسمت مورد استفاده گیاه، شیره برگ هاى آن است. در سال ۱۹۳۵، استفاده بالینى از این گیاه براى درمان التهاب هاى پوستى (درماتیت) ناشى از اشعه
x ثابت شد. در آن سال «نشریه رونتولوژى [رادیولوژى] آمریکا
»، استفاده از این گیاه را براى این منظور توصیه کرد.

به صورت سنتى، از پماد و شیره این گیاه براى درمان زخم ها، اگزما، بواسیر و حتى نابینایى استفاده مى کردند. اما امروزه در تحقیقات بالینى مستمرى که بر روى این گیاه انجام شده است، تنها بعضى از اثرات آن ثابت شده است. در کاهش درد سوختگى و ترمیم ناحیه سوختگى (البته سوختگى هاى درجه دو و سه مانند آفتاب زدگى و یا ناشى از اشعه) موثر است. مصرف خوراکى آن به عنوان مسهل کاربرد دارد. ژل این گیاه به دلیل داشتن آب فراوان و روغن موجود در خود، از خشک شدن پوست پیشگیرى مى کند، در نتیجه در ترمیم ناحیه سوختگى موثر است. همچنین به علت وجود درصد بالاى قند در ژل آن، چون باعث بالا رفتن خاصیت اسمزى مى شود از رشد باکترى ها جلوگیرى مى کند.
برخى از تحقیقات حاکى از آن است که ماده «
آنتروکینون» موجود در شیره گیاه، خواص ضدویروس، ضدباکترى و فعالیت ضدسرطانى دارد. ژل آن به صورت کرم ضدآفتاب، لوسیون و کرم آرایشى در آمریکا موجود است. اما برخى تحقیقات، از غیرموثر بودن آن در درمان حساسیت هاى پوستى و درمان سوختگى خبر مى دهند. در استفاده از این گیاه براى درمان و ترمیم سوختگى مقالات ضد و نقیضى وجود دارد. اما آنچه مسلم است در زخم هاى عمیق و عمودى و سوختگى هاى شدید نباید مصرف شود. در استفاده موضعى در آفتاب زدگى هاى سطحى و سوختگى هاى خفیف منعى وجود ندارد اما اکثر محققان پیشنهاد مى کنند، قبل از مصرف، مقدارى از کرم گیاه در جاى دیگرى از بدن مثلاً بر روى بازو استفاده شود تا در صورت عدم پاسخ حساسیتى، مورد مصرف قرار گیرد. چند مورد حساسیت پوستى به دنبال مصرف این گیاه، گزارش شده است. این گیاه در درمان بیمارى پسوریازیس
(داءالصدف) به صورت عصاره در کرم در طى تحقیقات بسیارى، ثابت شده است. مصرف این گیاه به عنوان مسهل در بیمارانى که تحت درمان با داروهاى قلبى و کورتن هستند باید با احتیاط بسیار صورت گیرد.این گیاه در کودکان، زنان شیرده باردار و افراد مبتلا به بواسیر، نباید به صورت خوراکى مصرف شود. استفاده از این گیاه در انسداد روده، بیمارى هاى التهابى روده و بیمارى هاى کبد و کلیه، ممنوع است. از شیره برگ گیاه نیز براى بهبود زخم هاى سطحى و اگزما استفاده مى شود. در مصرف گیاهان دارویى، حتماً با پزشک خود مشورت کنید.

/ 1 نظر / 35 بازدید
مسعود

سلام من شما رو لینک کردم شما هم من رو لینک کنید ممنون